คู่มือพรอมป์ต์ Kling AI 4.0: กล้อง การเคลื่อนไหว และตัวอย่าง
จัดโครงสร้างฉากสำหรับ Kling AI 4.0 ควบคุมกล้องและการเคลื่อนไหว รักษาความสม่ำเสมอตัวละคร และใช้ตัวอย่างพรอมป์ต์วิดีโอที่ใช้งานได้จริง
พรอมป์ต์ Kling AI 4.0 ที่ดีเป็นเหมือนบรีฟโปรดักชันสั้น ๆ ไม่ใช่แคปชัน โมเดลต้องรู้ว่าอะไรอยู่บนจอ อะไรเปลี่ยน ฉากอยู่ที่ใด และผู้ชมควรรับรู้การกระทำอย่างไร
ใช้โครงสร้างสี่ส่วน
- ตัวแบบ: ใครหรืออะไรอยู่ในเฟรม และรายละเอียดใดต้องคงเดิม
- แอ็กชัน: การกระทำทางกายภาพหนึ่งอย่างที่ชัดเจน
- ฉาก: สถานที่ เวลา และบรรยากาศ
- กล้องและสไตล์: องค์ประกอบภาพและการจัดการภาพ
ตัวอย่าง: “ผู้หญิงสวมเสื้อโค้ตขนสัตว์สีแดงเดินในฝนปรอย มองตู้โชว์ ร้านริมถนนโตเกียวยามคืน นีออนสะท้อนแอ่งน้ำ tracking มุมต่ำจากด้านหลัง push-in ช้า เงาลึกและไฮไลต์อำพัน” ให้เริ่มจากตัวแบบและแอ็กชัน แล้วให้กล้องกับอารมณ์สนับสนุนสิ่งนั้น
ใช้คำสั่งเฉพาะ เช่น “dolly in ช้าไปที่ใบหน้า”, “dolly out เพื่อเผยสภาพแวดล้อม”, “tracking ระดับไหล่”, “pan ซ้ายช้า ๆ” หรือ “crane ขึ้นสู่ wide overhead” โคลสอัปเหมาะกับอารมณ์ รายละเอียด หรือสินค้า ส่วน wide shot เหมาะกับฉาก เขียนสองการเคลื่อนตามลำดับเวลาและอย่าใส่มากเกินในคลิปสั้น จับคู่ความเร็วกับฟิสิกส์ เช่น “ช้ามาก ผ้าลอยไร้น้ำหนัก” หรือ “ก้าวหนัก เร่งทีละน้อย” เมื่อวัตถุเร็วให้กล้องนิ่ง และเมื่อกล้องเคลื่อนไหวให้แอ็กชันเรียบง่าย
แสง golden hour กับฟิล์มอุ่นสร้างความคิดถึง แสง chiaroscuro กับแหล่งกำเนิดจริงสร้างดราม่า และนีออน ถนนเปียก กับแสง cyan-magenta สร้างค่ำคืนในเมือง สำหรับตัวละครเดิม ให้ใช้บล็อกอัตลักษณ์เดิมทุกครั้ง แล้วเปลี่ยนเฉพาะแอ็กชัน ฉาก และกล้อง ข้อความเป็นวิดีโอต้องสร้างโลกทั้งหมด ส่วนภาพเป็นวิดีโอใช้ภาพอ้างอิงกำหนดใบหน้า เสื้อผ้า และฉาก จึงสั่งเฉพาะการเคลื่อนไหวได้
negative prompt ควรระบุสิ่งที่ไม่ต้องการ เช่น รูปทรงผิด แขนขาเกิน นิ้วติด หน้าเพี้ยน กะพริบ พื้นผิวเลอะ ลายน้ำ ข้อความซ้อน หรือตัวแบบซ้ำ ตัวอย่างเริ่มต้นคือหุบเขามีหมอกใน golden hour กับ drone push-in, ขวดผลิตภัณฑ์บนแท่นหินกับ push-in และ orbit, ผู้หญิงพูดกับกล้องใต้ softbox ด้านซ้าย, หรือซอยนีออนตีสองที่มีคนเดินห่างจากกล้อง แก้ทีละชั้นเสมอ เครื่องมือสร้างวิดีโอ AI ใช้เปรียบเทียบบรีฟและภาพอ้างอิงเดียวกันในวิดีโอสั้นเพื่อสร้างเวิร์กโฟลว์ที่ทำซ้ำได้